De staat van de intro in 2025

De tv-series van dit jaar openden met veel titelkaarten, en een paar bangers.

Duster is alweer gecanceld door HBO Max, maar de intro zal altijd blijven bestaan.

Beste lezer,

Wie deze nieuwsbrief langer leest, weet dat ik een zwak heb voor de serie-intro, ook wel de leader, het openingsfilmpje, de title sequence, opening credits of de theme genoemd. De podcast die ik inmiddels al ruim drie jaar maak, heet dan wel Skip Intro, maar een goede opener mag wat mij betreft nooit worden doorgespoeld. Omdat ik me momenteel volop aan het verdiepen ben in de intro (voor een project waarover ik jullie hopelijk ooit/snel meer kan vertellen) en in kaart breng hoe de opener door de jaren heen is veranderd, leek het me leuk om in de een na laatste nieuwsbrief van het jaar eens te kijken naar de huidige staat van het filmpje. Wat bracht 2025 ons aan intro’s?

Veel titelkaarten, een paar prima sfeerzetters en een aantal kunstwerkjes, zo bleek toen ik eens terug ging kijken. Al denk ik niet dat er een filmpje bijzit dat toegevoegd gaat worden aan de lijst beste intro’s aller tijden die we vorig jaar maakten. Ook omdat de twee die (wat mij betreft) het beste zijn, weinig hype veroorzaakt hebben zoals bijvoorbeeld de opener van Pachinko (inmiddels een klassieker) een paar jaar geleden wel deed. En wat ook niet helpt is dat een van de series met de (wat mij betreft) beste intro van het jaar, al is gecanceld.

Laten we eerst kijken naar de vele titelkaarten die we voorbij hebben zien komen in 2025. Een titelkaart is precies wat de naam belooft: de titel van de serie, misschien een paar credits, en niet veel meer. De vorm is eigenlijk niet eens heel anders dan de originele titelkaart van de stille film was, al was het toen een letterlijk kaartje met de filmtitel erop dat vóór de film werd gemonteerd.

De meest simpele titelkaart van afgelopen jaar is die van The Pitt. De verrassingshit van HBO Max die over een paar weken alweer terug keert met seizoen twee (ik heb de eerste afleveringen al binnen!). The Pitt lijkt wat heel veel elementen betreft op een goedgemaakte netwerkserie van vroeger. Maar één ding heeft het niet, en dat is een uitgebreide intro. Afleveringen van de ziekenhuisserie beginnen slechts met de woordjes ‘The Pitt’ in een simpel font, in het wit op een zwart scherm.

Ook in de categorie titelkaarten, vallen de openers van het absurd komische drama The Chair Company, het prachtige drama Task en het vermakelijke House of Guinness. Al kreeg de naam van de serie in deze drie voorbeelden niet eens een eigen plaatje, maar werd de titel verwerkt in, of gewoon geplakt over een van de eerste scènes. Daar is overigens niks mis mee, zeker niet wanneer het zo speels en creatief gedaan is als in de Netflix-serie van Steven Knight:

Ook het grappige en hartverscheurende Dying for Sex met Michelle Williams had een titelkaart, maar wel een met achter de letters een hint van wat er in de aflevering ging gebeuren (meestal iets kinky’s). En de opener van Vince Gilligans geweldige Pluribus is nog weer iets actiever, het heeft zelfs een heel fijn muziekje, maar het blijft stiekem nog steeds een titelkaart. En dat is voor een Apple TV+-serie eigenlijk opvallend karig, want juist deze streamer gaf het openingsfilmpje de afgelopen jaren - na een periode waarin de intro bijna van ondergeschikt belang was geworden - een enorme boost.

Gelukkig waren er in 2025 heel veel andere titels van Apple TV+ die wél een pracht van een filmpje hadden. Bijvoorbeeld die van de Emma Thompson-serie Down Cemetry Road en Jason Momoa’s Chief of War. De serie Smoke viel mij wat tegen, maar het had wel een hele mooie intro. En de opener van het vermakelijke Dope Thief voelde haast klassiek, met mooie, passend stemmige sfeerbeelden van Philadelphia en een opzwepend nummer van Little Simz eronder.

Verder kreeg de al goede intro van Severance bij het tweede seizoen een update (ze hadden er dik drie jaar voor, dus dat mocht ook wel) die prachtig mooi was, en vol kleine hints zat. En ook de opener van The White Lotus was zoals bij ieder seizoen vernieuwd, goed voor uren aan speculatie in de recaps en het zorgde zelfs voor aardig wat verdeeldheid bij de fans. Dit laatste vooral omdat het filmpje een andere ‘theme’, muziek, had dan eerdere seizoenen. Het nummer was wel gewoon geschreven door Cristobal Tapia de Veer, die ook de ‘banger’ van seizoen twee componeerde, maar was toch zo anders dat mensen er enorm aan moesten wennen. Zozeer zelfs dat, aldus The Guardian, de hel losbrak op sommige banken. Dat was zwaar overdreven natuurlijk, al bleek na het seizoen wel dat Tapia de Veer en The White Lotus-showrunner Mike White na flinke onenigheid over de muziek van de intro hun samenwerking hadden verbroken. Dit was dus hoogstwaarschijnlijk de laatste opener van The White Lotus met een nummer van Tapia de Veer.

Dezelfde design studio die de intro van The White Lotus maakte, zat dit jaar ook achter de intro van Netflix’ Sirens. Deze serie, met Julianne Moore en Kevin Bacon, was er een van een handjevol titels die het afgelopen jaar van mij maar twee sterren kreeg, maar dat lag niet aan de intro. Sowieso is het opvallend dat juist Netflix, de streamer die ons de Skip Intro-knop gaf, dit jaar best veel ouderwets lange intro’s heeft.

Zo kreeg het historische drama Death by Lightning een erg mooi openingsfilmpje, met zelfs een origineel, speciaal voor de serie geschreven nummer. Opende Black Rabbit (ook een twee sterren serie wat mij betreft) met een getekend konijntje en iedere keer een paar voorwerpen die terugkomen in de aflevering. En Dept Q. lijkt op het eerste gezicht een redelijk simpele opener te hebben, maar doet toch precies wat een intro moet doen: het zet de toon voor de serie. Dit dankzij het nummer van Carlos Rafael Rivera (dat klinkt alsof het uit de jaren ‘00 komt) en de waanzinnige blik in de ogen van een schreeuwende Matthew Goode. Adolescence was natuurlijk de grootste Netflix-hit van het jaar - naast Stranger Things (dat ook nog steeds een geweldige sfeermaker als intro heeft trouwens) - en die serie gebruikte de titelkaart om kinderfoto’s van de jonge acteurs in de serie te tonen. Dit om te benadrukken dat ook tieners die messen trekken, niet lang daarvoor onschuldige kinderen waren. Best effectief ook.

Dan de wat mij betreft beste, en vooral leukste intro’s van het jaar, die toevallig alle twee op HBO Max te zien waren. De opener van It: Welcome to Derry die uiterst gemoedelijk begint maar steeds een tandje enger wordt, precies zoals het hoort in de wereld van Stephen Kings doodenge killer clown.

En de intro van Duster, die jaren zeventig-serie van J.J. Abrams en LaToya Morgan die alweer is gecanceld, maar voor altijd deze ontzettend leuke opener nalaat.

Heb ik nu alle intro’s van 2025 gehad? Vast niet. Ik heb niet alle series die dit jaar uitkwamen gezien, en dus ook niet alle intro’s. Als ik een geweldige opener heb gemist, laat het vooral weten in de comments. Want, zoals ik al zei, ik ben dol op intro’s.

Hieronder weer een paar veelbelovende titels die de komende weken uitkomen. Waarvan er in ieder geval één een ontzettend gemoedelijke intro heeft.

Veel kijkplezier,

Anke

---

Skip Intro is terug

Het was een hele tijd stil in de podcast-apps, maar sinds vorige week is Skip Intro terug. Samen met Alex Mazereeuw en Danielle Kliwon zal ik vanaf nu weer iedere maand, aan het einde van de maand, in de beste series van dat moment duiken. In de eerste (gratis) aflevering bespraken we uiteraard Pluribus.

Voor de betaalde abonnees van de show, doken we op Patreon, Petje Af en Spotify met abonnement nog wat dieper op de eerste paar afleveringen in.

---

All Creatures Great and Small op NPO Start voor de donkere decemberavonden.

Serietip:

• All Creatures Great and Small, S5 - Laat ik meteen eerlijk zijn: dat ik het vijfde seizoen van deze Britse serie tip, is een beetje uit noodzaak. Er komt op het moment opvallend weinig uit. Misschien hebben alle streamers besloten hun releases uit te stellen om niet te clashen met de hype rondom Stranger Things, of voelen we nu nog een staartje van de stakingen in Hollywood twee jaar terug. Hoe dan ook, er is even niet veel nieuws (op Pluribus en dus Stranger Things na, dat ik alle twee kan aanraden). Maar dat neemt niet weg dat ik zelf altijd erg gelukkig word van een nieuw seizoen van All Creatures Great and Small. Deze prettige niets-aan-de-hand-serie (met een gemoedelijke intro) over een dierenarts in het wonderschone Yorkshire van de jaren ‘30 en ‘40, is het serie-equivalent van een warm bad. Je zakt er in weg, en ontspant. Want ondanks dat er iedere afleveringen ‘problemen’ zijn, met vee, huisdieren of mensen, weet je dat het altijd weer goedkomt. Al is het wel zo dat dit vijfde seizoen in de Tweede Wereldoorlog speelt, dus het is dit keer wel iets reëler geworden dat er iets echt mis kan gaan. Maar dat maakt de serie misschien net iets diepgaander dan het al die tijd was, zonder ook maar iets van de gemoedelijkheid te verliezen. Een kijktip voor de donkere decemberdagen dus. Zeker de traditionele kerstaflevering is er een om van te smullen. (Vanaf 11 december te streamen op NPO Start met een plus-abonnement)

  ---

Ik maak I Like To Watch met veel liefde en plezier, maar het kost me ook flink wat tijd. Wil je me steunen zodat ik nog meer tijd aan deze nieuwsbrief kan besteden? Dat kan met een betaald abonnement. In ruil daarvoor krijg je een op maat gemaakte serietip, van mij. Upgrade hier:

Een eenmalige bijdrage mag natuurlijk ook en kun je hier doen. Ik zou het geweldig vinden als je me helpt. Maar wat je ook doet, bedankt voor het lezen.

---

De Spaanse serie The New Years is nu te zien op MUBI.

Series die ik zelf ga proberen:

• The New Years - MUBI is vooral een streamer voor films, maar lijkt zich nu ook meer op seriegebied te gaan begeven. In Amerika verscheen onlangs op de streamer het erg goed ontvangen Hall & Harper (hier vreemd genoeg niet te zien) en bij ons is nu The New Years te streamen. Deze Spaanse serie over twee geliefden speelt over negen jaar en valt iedere keer op oud & nieuw binnen in het leven van het stel. Mijn collega Cas Hoekstra van de VPRO Gids vergeleek het met zowel Before Sunrise als Scenes from a Marriage en geeft de serie vijf sterren. Kijken dus! (Nu op MUBI)

• The Abandons - Ik had deze nieuwe western van Netflix met Lena Heady (Game of Thrones) en Gillian Anderson (The X-Files) hoog op m’n te kijken lijstje staan, tot mijn Skip Intro-collega Alex liet vallen dat de serie hem erg was tegengevallen. Dat was nog zacht gezegd, want de recensies die vandaag zijn uitgekomen, liegen er niet om. Time kopt zelfs ‘Netflix Western The Abandons Is Everything Wrong With TV in 2025’ en ook The Hollywood Reporter is danig teleurgesteld. Ik moet dus nog even kijken of ik het aandurf om te kijken. Misschien hebben jullie meer lef. (Nu op Netflix)

• The Iris Affair – Mijn andere Skip Intro-collega Danielle keek deze Britse serie over een spannend kat-en-muisspel tussen twee briljante mensen door het zonovergoten Italië al, en haar oordeel was dat het een absurde serie is maar dat ze er wel enorm van had genoten. Met Tom Hollander (The White Lotus) en Niamh Algar (Playing Nice). (Vanaf 6 december op SkyShowtime)

• All Her Fault – Series komen, net als films, regelmatig in tweeën schreef ik eerder al. Dit meestal nadat een verhaalidee of script populair is in Hollywood en de studio die het origineel niet mag maken omdat het te weinig geld bood, besluit een eigen versie te creëren. Ik weet niet of dat in dit geval ook zo is, maar deze nieuwe serie met Sarah Snook (Succession) heeft echt exact dezelfde insteek als het Britse The Stolen Girl dat laatst op Disney+ verscheen. Een moeder haalt haar kind op bij een speeldate, maar eenmaal bij het huis van het vriendje aangekomen doet iemand de deur open die ze niet kent, en blijkt haar kind verdwenen. Het is wel echt een nachtmerrie voor iedere ouder natuurlijk, dus genoeg drama en spanning voor een tweede serie. En Sarah Snook is natuurlijk altijd een must watch. (Vanaf 15 december op SkyShowtime)

---

Serienieuws:

• De wachttijd van drie en een half jaar op seizoen vijf was blijkbaar niet te lang voor de Stranger Things-fans, want de eerste vier afleveringen die sinds vorige week op Netflix staan, werden in de eerste week 59,6 miljoen keer wereldwijd bekeken. Daarmee verbrak de serie het kijkrecord van het eerste seizoen van Wednesday, maar blijft het nog wel ver achter op Squid Game seizoen twee met 68 miljoen (!) views in de eerste week. Ik merkte zelf ook hoezeer mensen in ons land uitkeken naar de nieuwe afleveringen, want vorige week woensdag was ik al vóór 9 uur ‘s ochtends drie keer op de radio geweest om erover te praten. Bij het NOS radio 1 journaal, bij Gerard Ekdom op Radio Veronica en een uur lang bij Vroeg! op NPO radio 1. Die laatste kun je hieronder terugluisteren. En mocht je benieuwd zijn wat ik van de eerste vier afleveringen van seizoen vijf vind, dan staat hier mijn korte recensie. Maar in een paar woorden: Stranger Things voelt op momenten weer echt zoals dat heerlijke eerste seizoen.

• Netflix heeft een nieuwe serie over een casino in Las Vegas besteld bij Billions co-creators Brian Koppelman en David Levien en uitvoerend producent Martin Scorsese, die natuurlijk eerder de film Casino maakte dus wat ervaring heeft met het dramatiseren van de stad. De streamer heeft de makers gevraagd om acht afleveringen te maken, en de serie zal draaien om een hotel en casino-eigenaar in de Amerikaanse stad. Wanneer het uitkomt, is nog niet bekend.

• Ook erg veelbelovend klinkt de aankomende comedyserie Mosquito van scenarist Tony McNamara (The Great) met Nicholas Hoult (The Great) en Daisy Edgar-Jones (Normal People) in de hoofdrollen. Hulu heeft zes afleveringen besteld en het zal ‘een sardonische blik werpen’ op de relatie van twee jonge mensen. Filmen begint in 2026, dus wie weet kunnen we het over een jaartje al zien.

---

Tot slot..

…nog even over de iets te enthousiast ge-remasterde versie van Mad Men die deze week in Amerika op HBO Max verscheen:

---

Adverteren en contact

Ben je op zoek naar iemand die kan schrijven of praten over tv-series en Hollywood? Of wil je adverteren in deze nieuwsbrief met 4000 abonnees en gemiddeld 5000 keer wordt geopend? Neem vooral contact met me op!

---

I Like To Watch wordt gemaakt door Anke Meijer. De illustraties zijn van Mariëtte Haarlem. Eindredactie door Anemoon Utens.