Besloot Apple TV+ The Savant uit te stellen uit angst voor het Witte Huis?
De serie over online haat zou zomaar eens de kanarie in de kolenmijn kunnen zijn.
I Like To Watch is op dit moment gratis. Maar wist je dat je me ook kunt steunen met een betaald abonnement? Al vanaf €2,50 per maand zelfs, ofwel een derde van een Netflix Basic-abo. In ruil daarvoor krijg je nu ook een persoonlijke serietip!! Van mij! En wellicht in de toekomst ook exclusieve content. Upgrade hier:
Op dit moment liever geen abonnement? Een eenmalige bijdrage mag natuurlijk ook en kun je hier doen. Ik zou het geweldig vinden als je me helpt. Maar wat je ook doet, bedankt voor het lezen.
Beste lezer,
In mijn allereerste nieuwsbrief ooit (!) vroeg ik me af welke tv-series het (toen nog) kersverse presidentschap van Joe Biden ons zou brengen. Wie er in het Witte Huis zit, beïnvloedt namelijk enorm wat er op onze kleine schermen verschijnt. Meestal omdat de handelingen van de president, de politiek die in het Capitool wordt bedreven, of de beslissingen die in de West Wing worden genomen, de schrijvers in Hollywood inspireren, zo schreef ik toen:
Wie de president van Amerika is, drukt een enorme stempel op de Amerikaanse series die wij krijgen voorgeschoteld. Zonder Obama, geen VEEP. Zonder Clinton geen The West Wing. En zonder Bush (de tweede) geen The Wire. (Rolling Stone maakte een mooi lijstje. ) Al was het misschien nog nooit zo duidelijk als de afgelopen vier jaar. Want zonder de kersverse oud-president hadden we The Handmaid’s Tale niet gehad, en ook geen Watchmen of When They See Us. Daarnaast besloten opvallend veel series de kijker juist ver van de dagelijkse shitshow in D.C. te halen, letterlijk, door ons mee te nemen. De ruimte in of naar een ver, ver verleden. Alles behalve de werkelijkheid dus.
Inmiddels zijn we ruim vier jaar verder en zit de ‘oud-president’ van toen, iemand die ik op dat moment niet meer bij naam wilde noemen na vier slopende jaren, weer in het Witte Huis. En waar ik liever wil terugkijken naar wat vier jaar Biden/Harris ons heeft gebracht (even kort: zoals ik in die eerste nieuwsbrief al voorspelde, was het vooral Harris die menig scenarist inspireerde, want we zagen meerdere vrouwelijke, niet-witte presidenten voorbijkomen), vrees ik dat we in deze editie vooruit moeten blikken. Wat gaat dit tweede termijn Trump betekenen voor onze tv-series? Ik denk meer dan we ons nu nog kunnen voorstellen. En dat is uiteraard geen goed nieuws.
Waar Hollywood zich namelijk - zoals ik hierboven omschreef - voorheen vooral liet inspireren door het Witte Huis, lijkt het er inmiddels meer en meer op dat studio’s en streamers zich in dit tweede termijn juist zullen laten leiden door het Witte Huis. Al dan niet onder dwang of, en dat is wellicht nog erger, angst.
Onlangs zagen we al hoe komieken Stephen Colbert en Jimmy Kimmel van de buis werden gehaald omdat - en daar komt het toch op neer - de president en zijn volgers niet blij zijn met de dingen die ze in hun shows zeggen. Nu zal het niet de eerste keer zijn dat er in de residentie van het Witte Huis knarsetandend naar een late night show is gekeken (al vraag ik me af of de huidige president meer ziet dan de clips die hem worden voorgeschoteld), maar het is wel ongehoord dat daar consequenties aan verbonden werden. Helaas is alles wat ooit ongehoord was, inmiddels gebruikelijk. Waaronder studio’s, tv-zenders en mediabedrijven die buigen voor Washington. Zo ook Apple TV+ dat deze week, uit voorzorg zo lijkt het, een serie schrapte.
De streamer besloot namelijk onverwacht de release van The Savant uit te stellen. In de serie speelt Jessica Chastain een vrouw die online extremistische groepen infiltreert en zo probeert plannen voor aanslagen en terrorisme te openbaren voor ze worden uitgevoerd. The Savant had eigenlijk vrijdag van start moeten gaan, maar werd daags voor de release van het schema gehaald. Iets dat tegen de zin van Oscarwinnaar Chastain, en waarschijnlijk de makers, in is gebeurd zo schreef ze op Instagram.
Een echte reden heeft Apple niet gegeven, behalve dat ze er ‘goed over nagedacht hebben’. Een logische conclusie is dat de streamer (of eerder het techbedrijf achter de streamer) het onderwerp te gevoelig vond zo vlak na een aanslag op Charlie Kirk. Nu zijn er vaker afleveringen, films of series uitgesteld omdat het onderwerp te veel deed denken aan een geweldsincident dat net had plaatsgevonden. Meestal uit respect voor de slachtoffers. Maar wat opvallend is in dit geval, is dat Apple deze beslissing niet nam direct na de aanslag op Kirk (of de moord van twee democratische politici in Minnesota in juni, wat ook had gekund), maar begin deze week. Waardoor het eerder een reactie is op de enorme ophef die ontstond rondom Jimmy Kimmel, en de manier waarop Trump en consorten hierover spraken, dan op het daadwerkelijke geweldsvoorval. Het is dus niet vergezocht om te denken dat Apple, dat wordt gerund door een man die (misschien niet ongerelateerd) vorige week aanschoof bij het staatsdiner voor de Amerikaanse president in Londen, zichzelf met deze stap censureert om woedende reacties uit Washington te voorkomen.
Ik had The Savant zelf nog niet kunnen kijken, maar heb er wel goede dingen over gehoord. Volgens Aramide Tinubu van Variety is de serie niet alleen goed maar zelfs ongelooflijk relevant voor dit moment, en maakt Apple een enorme fout de release uit te stellen:
“The Savant” succeeds because it holds a mirror up to present-day American society, reflecting back to us who and where we are currently. The medium of television is so beautiful, because, through its storytelling capabilities, it’s able to reach people across all walks of life, and connect with varied perspectives, allowing us to continue hearing one another. Even if we struggle to find common ground. Snatching relevant TV shows off of networks and streamers out of fear and cowardice is the antithesis of what companies should be doing during this terrifying period, when American life and even the Constitution are under attack.
Series zijn, ook ik schrijf het vaker, een perfecte manier om ons vanuit onze luie stoel kennis te laten maken met mensen en werelden waar we in ons dagelijks leven niet mee in aanraking komen. Series kunnen begrip en empathie kweken voor ‘de ander’, iets dat we hard nodig hebben in deze tijd (zeker ook in ons land, zagen we afgelopen weekend weer). Ze kunnen misstanden in de maatschappij aan de kaak stellen of behapbaar maken voor een groot publiek. Dat The Savant nu bij voorbaat al van de buis wordt gehaald, is daarom ontzettend slecht nieuws. Niet alleen omdat deze serie iets wezenlijks had kunnen zeggen over het steeds vaker voorkomende extreme geweld in Amerika, vaak online gevoed, maar ook omdat deze serie zomaar de kanarie in de kolenmijn kan zijn.
Als The Savant, dat al helemaal af is en een Oscarwinnaar in de hoofdrol heeft, nu wordt uitgesteld, dan wordt een volgende The Savant (of When They See Us, The Handmaid’s Tale of Watchmen) niet eens meer gemaakt. Want als Hollywood iets is, is het wel voorzichtig. Geld uitgeven aan iets dat op het laatste moment niet uitgezonden kan worden, zullen ze niet snel doen. Nog even los van het feit dat steeds meer mediabedrijven in handen van (een paar) techbazen zijn, die geld en macht belangrijker vinden dan kunst die iets te zeggen heeft over de tijden waarin we leven.
Dat Jimmy Kimmel inmiddels weer terug op tv is, is wellicht een positief teken. Net als dat The Pitt vorige week een Emmy in ontvangst nam. Want dat is een serie die zonder terughoudendheid liet zien hoe desastreus de gevolgen zijn als je je kind níet laat inenten omdat je niet in vaccinaties gelooft én in hetzelfde seizoen toonde wat Amerika’s idiote relatie met vuurwapens teweeg kan brengen. Maar laten we vooral hopen dat deze positieve dingen niet de laatste stuiptrekkingen waren voordat Hollywood zich volledig besluit te voegen naar de ‘maffiosi’ in Washington.
Hieronder tip ik weer een aantal nieuwe series, die geheel toevallig bijna allemaal niet in Hollywood zijn gemaakt…
Veel kijkplezier,
Anke
Serietips
House of Guinness - Ik was - na een aantal fikse Netflix-teleurstellingen - een beetje huiverig toen ik begon aan House of Guinness, de nieuwe Steven ‘Peaky Blinders’ Knight-serie over de machtige familie achter het wereldberoemde Ierse zwarte bier. Maar mijn kritische frons verdween razendsnel toen ik ergens in de eerste minuten, geheel onverwachts, hardop moest lachen en me opgelucht realiseerde dat deze serie zichzelf niet te serieus neemt. House of Guinness lijkt er vooral op uit om de kijker een plezierige rit te bezorgen. En dat is wat mij betreft meer dan gelukt. Het verhaal begint in 1868 bij de dood van Benjamin Guinness, de kleinzoon van de bierbrouwer die het ‘zwarte spul’ op de markt bracht. Guinness laat een enorm vermogen, veel bezittingen en natuurlijk de brouwerij in Dublin na. Maar, zoals Steven Knight zei toen ik hem eerder deze week voor NRC interviewde (het stuk staat hopelijk snel hier online), ondanks alles wat hij weg te geven had, lukt het hem toch om alle vier zijn kinderen doodongelukkig te maken met zijn testament. Zo krijgt dochter Anne min of meer niks, omdat ze getrouwd is en dus al ‘wordt verzorgd’ (iets waarop Anne zuchtend ‘natuurlijk’ zegt). En wordt ook de jongste zoon, Benjamin, uitgesloten omdat hij het geld anders uitgeeft aan drank. Zonen Arthur en Edward daarentegen krijgen alles, maar dat betekent wel dat Arthur - een homoseksuele man die zijn leven het liefst ver van zijn familie leeft - vastzit in Dublin. Genoeg drama om acht afleveringen te boeien (en een tweede seizoen, wat me erg waarschijnlijk lijkt). Zoals vaak bij Steven Knight-series, heeft ook House of Guinness een opzwepende soundtrack vol hedendaagse (Ierse) acts. De muziek geeft het geheel, samen met een vlotte montage, en dik aangezette slow motion wanneer de scène erom vraagt, de afleveringen een onweerstaanbare energie. Zozeer zelfs, dat je makkelijk vergeet dat het verhaal soms zo snel gaat dat er hele ontwikkelingen buiten beeld plaatsvinden of dat het allemaal wat kort door de bocht is. Geen perfecte serie dus, maar wel vreselijk vermakelijk. Met een prettige cast waarin vooral acteurs James Norton (Happy Valley) en Anthony Boyle (Say Nothing) enorm veel plezier lijken te hebben met hun rollen. Een Netflix-serie om te bingen. (Nu op Netflix)
Stenbeck - Ook al een serie waarin een rijk en machtig man zijn kinderen boos maakt met zijn testament (het is werkelijk een trend, volgende keer heb ik er nog een voor je!). En ook dit verhaal gaat over mensen die echt leefden, zij het iets minder lang geleden. Jan Stenbeck, de hoofdpersoon in de serie, werd eind vorige eeuw nadat hij zijn vaders bedrijf overnam, een van de grootste mediamagnaten van Zweden. De man bracht mobiele telefonie naar het land, lanceerde de gratis krant Metro en wist als eerste een commerciële tv-zender Scandinavië binnen te stralen (vanuit Luxemburg). Een beetje de John de Mol van Zweden dus. Volgens regisseur Goran Kapetanović, die ik sprak voor de VPRO Gids (hier te lezen), is de inmiddels overleden man nog steeds een ‘godfather’ voor de huidige entrepreneurs in de Zweedse techwereld. Al was er ook in Stenbecks privéleven genoeg drama (zijn zussen spanden een rechtszaak aan om te voorkomen dat hij het familiebedrijf mocht runnen) voor een boeiende miniserie. Het geheel doet verder vlot en - omdat het de jaren ‘80 en ‘90 zijn - ook prettig nostalgisch aan. (Vanaf 3 oktober wekelijks op NPO 2 en NPO Start, vanaf 2 oktober op NPO Start met een plus-abonnement)
Series die ik zelf ga proberen:
Wayward - Een nieuwe serie van de Canadese maker Mae Martin (Feel Good) met de Australische Toni Colette en Martin zelf in de hoofdrollen. Wayward speelt in 2003 en gaat over een politieagent die samen met zijn vrouw naar een klein, ogenschijnlijk aangenaam stadje verhuist waar zijn vrouw ooit op school heeft gezeten. Deze school, die wordt gerund door Colette’s personage, staat erom bekend probleemkinderen weer op het juiste pad te krijgen. Maar de manier waarop het dit doet, blijkt al snel alles behalve oké. En ook het stadje dat eerst nog deed denken aan een Hallmark-film, begint steeds minder aangenaam te worden. Klinkt intrigerend en ook de recensies die ik lees, zijn positief. (Nu op Netflix)
The New Force - Opnieuw een Zweedse serie die terug in de tijd gaat, ditmaal naar de jaren ‘50 toen de eerste vrouwelijke agenten afstudeerden aan de politieacademie. De serie is gebaseerd op waargebeurde verhalen en het zal je niet verbazen dat de vrouwelijke agenten op alle fronten werden tegengewerkt tijdens het beoefenen van hun vak. Hun lange rokken waren ongemakkelijk en schuurden tegen de kuiten, en de wijk waar ze moesten patrouilleren was de gevaarlijkste van Stockholm. Al zijn het uiteraard niet de criminelen maar hun mannelijke collega’s die de vrouwen de meeste problemen bezorgen. Ik ben dol op een historisch drama, en dit klinkt hartstikke interessant en relevant. (Vanaf 3 oktober op Netflix)
Slow Horses S5 - De recensent van The Guardian noemde het nieuwste seizoen van Slow Horses nog net geen troep, maar lijkt - gelukkig - de enige die deze mening heeft. Want verder zie ik vooral gejubel en ‘beste seizoen sinds het eerste’ reacties voorbijkomen. Ik kan zelf niet wachten om weer naar Slough House te gaan en te zien in welke ellende onze favoriete gevallen spionnen zich nu weer bevinden en hoe het ze lukt om er toch weer uit te komen. Kom maar door! (De eerste twee aflevering staan nu op Apple TV+, de rest volgt wekelijks op dinsdag)
Chad Powers - De eerste echte Amerikaanse serie in de lijst, en dan ook meteen over een uber-Amerikaans onderwerp namelijk American Football. Chad Powers, een comedy, gaat over een professioneel footballspeler, gespeeld door Glen Powell. Jaren na een enorme blunder die zijn carrière beëindigde, doet hij zich voor als een ander en meldt zich aan bij een nieuw team om daar furore te maken. De trailer ziet er best oké uit en er is natuurlijk niks mis met een beetje fluffy plezier. (Vanaf 30 oktober op Disney+)
Friday Night Lights - Mocht Chad Powers nou tegenvallen, of mocht je behoefte hebben aan een serie over American Football maar dan wel met iets meer drama en menselijkheid, dan kan ik je van harte de serie Friday Night Lights aanraden. Deze serie uit de jaren ‘00, met onder andere Connie Britton, Kyle Chandler, Jesse Plemons én Michael B. Jordan in de cast, is een van mijn all time favorieten maar was jarenlang nergens te kijken. Friday Night Lights staat echter nu op Prime Video dus kan ik ‘m eindelijk, EINDELIJK, tippen. Texas Forever! (Nu op Prime Video)
Serienieuws
Ik had het hierboven al even over The Pitt dat, precies zoals ik voorspelde in de vorige nieuwsbrief, een Emmy voor beste dramaserie heeft gewonnen. Dat was niet alleen terecht, maar ook heel goed voor de ziekenhuisserie met Noah Wyle in de hoofdrol, want The Pitt zag het aantal kijkers verdriedubbelen na deze winst. Al deze nieuwe kijkers hebben enorme mazzel trouwens want ze hoeven nog maar een paar maanden te wachten op seizoen twee, dat in januari komt.
Insecure’s Jay Ellis is gecast in een nieuwe Hulu-serie van Mindy Kaling. De serie, genaamd Not Suitable for Work, gaat over een vijftal twintigers die in Manhattans Murray Hill zowel professioneel als persoonlijk geluk najagen. Ellis speelt een succesvol investment banker, en niet een van de twintigers (hij is dan ook al iets ouder dan twintig). Ellis had natuurlijk recent al een rol in een andere Mindy Kaling-serie, namelijk het niet onaardige Running Point met Kate Hudson.
Het tweede seizoen van Mr. & Mrs. Smith is voor onbepaalde tijd uitgesteld, wat waarschijnlijk betekent dat het nooit meer gaat komen. Opmerkelijk omdat de serie een redelijk succesvol eerste seizoen had, waarin Donald Glover en Maya Erskine als twee spionnen die doen alsof ze getrouwd zijn. En de hoofdrollen voor het tweede seizoen al waren gecast (Mark Eydelshteyn en Sophie Thatcher zouden de spionnen spelen). Showrunner Francesca Sloane, die het eerste seizoen met Donald Glover maakte, is ook al door naar een volgend project. Ze gaat namelijk de openingsaflevering van het derde seizoen van Big Little Lies schrijven. De terugkeer van die hitserie met Reese Witherspoon en Nicole Kidman liet ook even op zich wachten omdat er nog geen vervolgboek van Liane Moriarty was waarop het seizoen gebaseerd kon worden. Maar aangezien die release voor 2026 gepland staat, zal ook de tv terugkeer naar Montery niet lang meer op zich laten wachten.
Tot slot…
…nog even over House of Guinness en het leuke interview dat ik had met Anthony Boyle en Louis Partridge:
Adverteren en contact
Ben je op zoek naar iemand die kan schrijven of praten over tv-series en Hollywood? Of wil je adverteren in deze nieuwsbrief met meer dan 3400 abonnees en gemiddeld 5000 keer wordt geopend? Neem vooral contact met me op!
Deel en stuur door!
Deel I Like To Watch vooral met mensen die ook van series houden.
Schrijf je in!
Is dit je eerste keer hier? Schrijf je dan hieronder in en je krijgt iedere twee weken een nieuwe I Like To Watch vol serietips en -nieuws. Ben je al abonnee en lees je I Like To Watch met plezier? Overweeg dan om een betaald abonnement te nemen zodat je mij steunt bij het maken van deze nieuwsbrief.
Geef een comment!
Heb je opmerkingen of (kijk)tips? Laat het me weten.
I Like To Watch wordt gemaakt door Anke Meijer. De illustraties zijn van Mariëtte Haarlem. Eindredactie door Anemoon Utens.
Psst:
Je betaalverzoek werkt niet (is verlopen) ;)